Google Consent Mode v2: parametry, tryb podstawowy i zaawansowany
Google Consent Mode v2 to mechanizm, przez który strona przekazuje tagom Google informację o zgodach użytkownika na pliki cookie i wykorzystanie danych w reklamie. Od marca 2024 roku ma bezpośredni wpływ na remarketing i pomiar dla użytkowników z Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Artykuł opisuje parametry, różnice między trybami wdrożenia, przykład utraty danych i typowe błędy.
Kwoty i wartości w przykładach są danymi ilustracyjnymi, które pokazują sposób obliczeń. W projektach stosujemy dane klienta.
Dominik Dębski · Lemur Media · · czas czytania: 4 min
Sprawdził: Dominik Dębski, 1.11.2026
Czym jest Google Consent Mode v2?
Google Consent Mode (tryb uzyskiwania zgody) to interfejs, przez który baner zgód przekazuje tagom Google stan zgód użytkownika, a wersja v2 dodała dwa parametry dotyczące wykorzystania danych w reklamie. Tagi Google Ads i Google Analytics dostosowują swoje działanie do przekazanych zgód. Google wprowadziło v2 w ramach zaostrzenia egzekwowania polityki zgody użytkownika z UE (EU User Consent Policy).
Od marca 2024 roku, jeśli usługa Google Analytics nie przekazuje sygnałów zgody, do list odbiorców wykorzystywanych w połączonych produktach reklamowych trafiają wyłącznie użytkownicy spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Dla wdrożeń w wersji v1 Google od marca 2024 roku automatycznie przepisuje wartość ad_storage do nowego parametru ad_user_data.
Jakie parametry obejmuje Consent Mode v2?
| Parametr | Czego dotyczy | Skutek odmowy |
|---|---|---|
| ad_storage | Zapisywanie plików cookie i identyfikatorów reklamowych | Tagi reklamowe nie zapisują ani nie odczytują ciasteczek |
| analytics_storage | Zapisywanie danych analitycznych, np. czasu wizyty | Analytics nie korzysta z ciasteczek analitycznych |
| ad_user_data (nowy w v2) | Wysyłanie danych użytkownika do Google w celach reklamowych | Wyłączone m.in. rozszerzone konwersje i wykorzystanie danych osobowych w reklamie |
| ad_personalization (nowy w v2) | Reklamy spersonalizowane | Remarketing w Google Ads, Display & Video 360 i Search Ads 360 nie otrzymuje danych |
Spersonalizowana reklama w platformach Google wymaga zgody na oba nowe parametry jednocześnie.
Czym różni się tryb podstawowy od zaawansowanego?
W trybie podstawowym tagi Google nie uruchamiają się przed decyzją użytkownika, a w trybie zaawansowanym uruchamiają się od razu i przy braku zgody wysyłają sygnały bez plików cookie. W trybie podstawowym, gdy użytkownik odmówi, do Google nie trafiają żadne dane, nawet informacja o odmowie. Modelowanie konwersji korzysta wtedy z modelu ogólnego. W trybie zaawansowanym sygnały bez ciasteczek pozwalają zbudować model dopasowany do konkretnego reklamodawcy, pod warunkiem przekroczenia progu ilości danych.
| Cecha | Tryb podstawowy | Tryb zaawansowany |
|---|---|---|
| Tagi przed decyzją | Zablokowane | Załadowane, zgody domyślnie odrzucone |
| Dane przy odmowie | Brak | Sygnały bez plików cookie |
| Modelowanie konwersji | Model ogólny | Model dla danego reklamodawcy |
| Wymagania prawne | Prostsze do uzasadnienia | Wymaga analizy prawnej, bo tagi działają przed zgodą |
Ile danych traci firma bez modelowania?
Bez modelowania liczba widocznych konwersji spada proporcjonalnie do odsetka odmów, co zaniża wynik kampanii i zaburza automatyczne ustalanie stawek. Przykład: sklep ma 10 000 sesji z reklam tygodniowo, zgodę wyraża 60% użytkowników, a w raportach widać 120 konwersji. Przy założeniu, że użytkownicy bez zgody kupują równie często, rzeczywista liczba konwersji wynosi 200 (120 ÷ 0,6), a w raportach brakuje 80, czyli 40%.
Założenie równej konwersji rzadko jest prawdziwe, dlatego szacunek warto porównać z danymi ze sklepu lub CRM, które nie zależą od zgód.
Jak sprawdzić poprawność wdrożenia?
Poprawność wdrożenia sprawdza się w trzech miejscach: w kodzie strony, w raportach Google Analytics i Google Ads oraz w porównaniu z danymi transakcyjnymi.
- Test baneru w trzech scenariuszach: pełna zgoda, pełna odmowa, zgoda częściowa; dla każdego zapis wartości czterech parametrów przekazywanych do tagów.
- Kontrola stanu domyślnego przed decyzją użytkownika i jego zmiany po decyzji.
- Przegląd komunikatów o zgodach w usługach Google Analytics i kontach Google Ads.
- Porównanie liczby konwersji w Google Ads z liczbą zamówień w systemie sklepu lub w CRM przed wdrożeniem i po nim.
- Powtórzenie testów po każdej zmianie baneru, szablonu strony lub menedżera tagów.
Wynik kontroli warto zapisać w krótkim raporcie dla działu prawnego i marketingu. Ułatwia to odpowiedź na pytania audytora lub klienta o sposób przetwarzania danych.
Jakie są typowe błędy wdrożenia?
- Baner zgód, który nie przekazuje parametrów ad_user_data i ad_personalization, mimo deklarowanej zgodności z v2.
- Domyślny stan zgód ustawiony na „granted” przed decyzją użytkownika.
- Tagi spoza Google uruchamiane bez względu na zgody, przy poprawnie skonfigurowanym Consent Mode.
- Brak porównania danych z Google Ads i Analytics z danymi transakcyjnymi po wdrożeniu.
- Wybór trybu zaawansowanego bez opinii działu prawnego lub inspektora ochrony danych.